* در مسابقات بخش جوان
خوارزمی شرکت کردی،درسته؟
بله، دانشآموزی.
* از طرف مدرسه شرکت کرده
بودید یا شخصی؟
از طریق پژوهشسرا بود و تیمی که ما با آن در
مسابقات شرکت کرده بودیم، از مدارس مختلف بود.
* خب چطور با پژوهشسرا آشنا
شدی؟
منطقهی 6 یک سری کلاسهای آموزشی در زمینهی
روباتیک گذاشته بود که من در آن کلاسها شرکت کردم و با بچههایی که در مسابقات
بودیم هم آنجا آشنا شدم.
* چطور متوجه شدی که چنین
کلاسهای وجود دارد؟
از طریق مدرسه یک فراخوانی شد.
* وقتی وارد رشتهی روباتیک
میشوی، با چند موضوع برخورد میکنی، مثل دوبعدی، سه بعدی، امداد، نجات و... چطور
یکی از اینها را انتخاب کردید؟
چون اول کار بود، میخواستیم با دوبعدی شروع کنیم. به
دلیل اینکه هم نیاز به وقت کمتری داشت و هم اینکه ما آشنایی بیشتری با این موضوع
داشتیم.
* از کی شروع
کردی؟
سه سال پیش، اول دبیرستان.
در پژوهشسرا امکاناتی در
اختیار شما میگذارند تا بتوانید فکرتان را پیاده کنید، یا اینکه به شما ایده
میدهند و شما میبایست در آن چارچوب حرکت کنید؟
ببینید، فرقی که شبیه سازی دوبعدی دارد این است که
بصورت مسابقهای برگزار میشود. یعنی اینکه اگر شما بتونید تیم حریف را ببرید، این
برای شما یک امتیاز محسوب میشود و این طور نیست که یک ایدهی خاص باشد. ولی همین
شبیهسازی دوبعدی بحث خیلی گستردهای دارد. هدف سازمان جهانی روبوکاپ این بود که تا
سال 2050 یک تیم از روباتها را بسازد که بتوانند با تیم منتخب فوتبال آن سال
مسابقه بدهد و این تیم را شکست بدهد، که در نهایت علم سرعت بیشتری گرفته و از سال
2050 به 2030 کاهش یافت. حالا این شبیهساز دوبعدی، در اصل مغز ربات ما هستش، چون
روبات یک قسمت نرمافزاری دارد و یک قسمت مکانیکی و یک قسمت دیگر به نام الکترونیکی
که این میشود تیم روباتیک.
* خوب چیزی که شما امسال
شرکت کردید و برنده شدید در کدام قسمت بود؟
شبیهساز دو بعدی فوتبال.
* چه جذابیتهایی برایت
دارد؟ فوتبال اصلاً دوست داری؟چه ببینی، چه بازی کنی؟
فوتبال را که خیلیها دوست دارند، من هم دوست دارم،
ولی خیلی دنبالش نیستم. جذابیت اصلی که برایم داشت، برنامه نویسی بود. چون خیلی
برنامه نویسی و کامپیوتر دوست داشتم و دوبعدی هم خیلی کمک می کرد برنامه نویسی هم
یاد بگیریم و هم ایدههایمان را پیاده کنیم.
* با زبان C کار می
کنی؟
با زبان c++ کار میکنیم.
در این برنامه بخش مهم آن
خلاقیت است، چقدر شما در این برنامه خلاقیت داشتهای و فوتبال بازی کردنت به رشد
خلاقیتت کمک کرده؟
فوتبال را خیلی منطقی بازی نمیکنند، ولی در
مسابقات روباتیک منطق حرف اول را میزند و ما سعی کردیم که منطقیترین فوتبال را
پیاده کنیم.
* شاید انجام هر کاری در سطح
متوسط خوب باشد، اما خلاقیت چیز دیگری است. مثلا ممکن است که بازیکن شطرنج که در
سطح بینالمللی است حرکتی انجام دهد که باعث تعجب شما بشود، ولی بعد از چند حرکت
تازه میفهمید که او چطور بازی را در اختیار گرفته. با توجه به اینکه روباتها
خلاقیت ندارند، فکر نمیکنید این باعث شکست تیم روباتها در سال 2030
بشود؟
خوب روباتهای ما منطق لحظهای را در نظر
نمیگیرند. یعنی یک قسمت خیلی زیادی را صرف پیشبینی کردن میکنند که چه کارهایی در
آینده میخواهند انجام بدهند. مثلاً در زمان بازی شطرنج از مغز کاسپاروف اسکن گرفته
شد و مشخص شد مغزش تا 8 لایه درخت تصمیم ایجاد میکند، یعنی با خود فکر میکند. اگر
من این حرکت را انجام بدهم n تا حالت به وجود میآید و باز برای هرکدام هم همینطور
است، تا 8 لایه پیش میرود. ما هم همینکار را میکردیم. ما مربی هم داریم، که در
واقع این کار را میکرد.
* شما در کارتان مشکل خاصی
نداشتید؟ مثلاً یک بخشی از برنامه تان بد اجرا بشود؟
اول کار، خوب مشکل پیش میآید، ولی ما اول به صورت
اسکیل، اسکیل (مهارت Skill) همه چیز را می نویسیم. مثلاً یک اسکیل پاس و یک
اسکیل شوت داریم و هر کسی در تیم یک مسئولیت دارد و اگر مثلاً من لیدر هستم، باید
اینها را بگیرم و تست بکنم.
* در واقع عنوانی که شما
اینجا به لیدر میدهید، همان آنالیزور است؟
بله دقیقاً. باید تست بکنم و تقسیم وظایف هم با من
هست که مثلاً تا این موقع این قسمت را فلان شخص باید تا این حد تمام کرده باشد. بعد
تست میگیریم، اگر خوب کار کند که همان را ادامه می دهیم، ولی اگر مشکلی باشد، سعی
میکنیم درستش کنیم.
* خود مسابقات جشنواره
خوارزمی به صورت مسابقهای بود؟ بین چند تا تیم؟
بله، اول که استان بود.
* استان اول
شدید؟
بله، اتفاقاً یک تیم هم از علامه بود که سوم شد.
فکر کنم ما آنها رو چهار-هیچ بردیم. بعد کشوری بود که از همه جا آمده بودند، سال
پیش هم به دلیل اینکه فکر میکردند سطح مسابقات پایین است، رتبه یک نداشت و قسمت
روباتیک از رتبه 2 شروع شده بود، اما امسال رتبه بندی داشت و به غیر از تیم ما،
جالب است که تیمهای تهران اصلاً جزو 5 تیم اول نبودن و تیم دوم استان شده، رتبهی
هشتم را کسب کرده بود.
* غیر از شما، چند تا تیم از
تهران بود؟
16 تیم از تهران بودند.
* کلاً چندتا تیم
بود؟
زیاد بودن 50،40تا بود که به صورت گروهی در هشت
گروه دستهبندی شد، بعد دوتیم اول گروه بالا میآمدند.
* برای اهداء جوایز مراسم
داشت؟
بله، خانم سلطانخواه آمده بودند.
* مراسم کجا بود
؟
سالن اجلاس سران. آقای حاجی بابایی و آقای دانشجو
هم آمده بودند.
* از مدرسهتان چه کسی آمده
بود؟
آقای نصیری و آقای راهپیما.
* حالا تا کجا میخواهی
ادامه بدهی؟
میگویند دیگر ادامه نده!
* چرا؟ به خاطر کنکور
است؟
بله.
* بعد از کنکور چطور؟ یعنی،
رشتهای که میخواهی انتخاب کنی چیست؟
اگر بخواهم رشتهای انتخاب کنم که به نرم افزار
مربوط باشد، زیاد در ایران کاربرد ندارد. ولی رشتههایی مثل برق خوب
است.
* برق
شریف؟
احتمالاً.
* در مدرسه درست چطور است؟
آزمون جامعها رتبهات چند است؟
26 مجتمع.
* سطح مسابقات چطور بود؟راضی
بودی؟
راستش ما تیم را اشتباه دادیم.
* یعنی
چی؟
تیم تست را داده بودیم، ولی اگر تست را نمیدادیم،
خیلی بهتر میشد.
* مگر بهتر از اول داریم؟ چی
میشد؟
نه نداریم. شاید نتیجهها بهتر میشد.
* در مسابقات، حادثهی
خاطرهانگیز یا تاثیرگذار بود؟
خاطره خاصی نداشت، فقط مسابقات دانشگاه خواجه نصیر
بود. امکانات نبود که حتی یک خانمی که آنجا دکترای هوش مصنوعی بود، خیلی عصبانی
بود. ولی خوب ما آخر کار که با ایشان صحبت کردیم، خیلی خوششان آمد و برای ما از هوش
مصنوعی صحبت کردند و ما رو تشویق کردند که به این رشته برویم و باز هم چون این رشته
از زیر شاخههای کامپیوتر است، فعلاً کاربردی در ایران ندارد.
* ولی کمی آیندهنگری بد
نیست!؟
(فکر میکند و جوابی نمیدهد)
* درس را تا چه سطحی
میخواهی ادامه بدهی؟
دوست دارم پژوهش کنم، به جای اینکه درس
بخوانم.
* خوب، برای دکتری میتوانی
پژوهش کنی!
بله، برای همین میخواهم تا دکتری بروم، چون دست
آدم بازتر میشود.
* اگر رشتههایی مثل برق و
مکانیک و کامپیوتر نتوانی بروی، چه رشتهای را انتخاب میکنی؟
نمیدانم، پزشکی که بلد نیستم.
* علایق غیر درسیات
چیست؟
برنامه نویسی.
* به غیر از
این؟
نجوم.
* از این اتفاق که توانستی
به روباتیک بروی، راضی هستی؟
بله، خیلی.
* برنامهات برای سال بعد
چیست؟
